taking_notes
Αρχική arrow Το χωριό arrow Εθνικοί Αγώνες
Προσφορά στους Εθνικούς Αγώνες

Καθ' όλη την διάρκεια της ζωής του χωριού η προσφορά των Βυθινών προς την πατρίδα ήταν μεγάλη. Ενδεικτικά αναφέρουμε :

Το μνημείο του Χρήστου ΚαλύβαTo 1821 ο ηγούμενος της Ι. Μ. Αγίας Τρίαδος Διονύσιος από την οικογένεια Αγακίδη μετά από φρικτά βασανιστήρια απαγχονίστηκε στην Ελασσόνα, γιατί ήταν Φιλικός και είχε αναπτύξει δράση κλεφτοαρματολισμού στό Βόϊο.

Κατά την πολιορκία του Μεσολογγίου σχηματίστηκε ομάδα χωριανών μας, μεταξύ των οποίων ήταν και ο Ευθύμιος Γκιούρης, και ξεκίνησε για να βοηθήσουν τους πολιορκημένους. Αυτοί όμως προδόθηκαν, καταδιώχθηκαν απο Τουρκικά αποσπάσματα και σκοτώθηκαν στην τοποθεσία "ΜΝΗΜΟΡΙΑ" χωρίς ποτέ να φτάσουν στον προορισμό τους.

Στον Μακεδονικό Αγώνα πήραν μέρος στην επιτροπή του χωριού μας ο Παπά-Απόστολος, ο δάσκαλος Φώτης Τσιούμας, ο Στέργιος Καμπερογιάννης, ο Στέργιος Καραδήμος, ο Βάσος Γιούρης, ο Σωτήρης Καραδήμος-Καμπερογιάννης. ο Γιατρός Μιχαλάκης απο την Πεντάλοφο και ο Διλοφίτης Δημήτριος Χατζόπουλος. Στο σώμα του καπετάν Λίτσα κατατάχθηκαν ο Στέργιος Φ. Τσιούμας, ο Απόστολος κ. Αγακίδης και ο Θωμάς Χαρίσης.

Στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο στο εκστρατευτικό σώμα του Αμερικανικού Στρατού στην Ευρώπη συμμετείχαν οι χωριανοί μας Χρήστος Καλύβας, Παύλος Μητράκας και Νίκος Γκιούρης. Μάλιστα ο Χρήστος Καλύβας είναι ο πρώτος νεκρό στο Γαλλικό μέτωπο των Αμερικανών και γι΄ αυτό υπάρχει στο Μάντσεστερ της Αμερικής πάρκο με την προτομή του και το οποίο φέρει το όνομα του.

Στον πόλεμο της Μ. Ασίας συμμετείχαν και έχασαν την ζωή τους πάνω απο 10 άτομα τα ονόματα των οποίων υπάρχουν στο ηρώο του χωριού μας.

Στον Ελληνοαλβανικό Πόλεμο 1940-41 πήραν μέρος 72 χωριανοί μας. Τρείς απο αυτούς Κων/νος Τζιαμπίρης, Χαράλαμπος Μητράκας και Σταύρος Δαμαλάς δώσανε την ζωή τους ολοκαύτωμα στην πατρίδα.

Στα 1941-44 το χωριό ήταν μπροστάρης στην Εθνική Αντίσταση της Επαρχίας Βοϊου. Είχε 70 Ελασίτες μόνιμους και 140 εφεδροελασίτες. Τρείς από αυτούς Αλέξ.Ντέλας, Θωμάς Τζιμανης και Νικ. Ηλ. Τζιμάνης δώσανε την ζωή τους πολεμώντας τους κατακτητές. Η προσφορά τους στον αγώνα για εθνική αξιοπρέπεια και υπερήφανη ελληνική λεβεντιά οδήγησε τη διοίκηση των Γερμανών στην μικρόψυχη απόφαση να πυρπολήσουν όλο το χωριό αδιακρίτως στις 4 Ιουλίου 1944, απόδειξη της ομοψυχίας των κατοίκων. Ο εμφύλιος σπαραγμός 1946 - 49 κόστισε στο χωριό μας 20 νεκρούς.